Dag 10 Generaal Kapittel – donderdag 12 juli 2018

Vandaag werd het derde deel van het kapittelthema besproken: “In de missie van de caritas”. Br. Jimi Huayta-Rivera gaf de eerste inleiding, die hij plaatste onder de icoon van de voetwassing. De voetwassing van Jezus en de instelling van de Eucharistie moeten steeds samen worden gezien. Alleen wanneer we één zijn met Jezus, dan zal onze dienstbaarheid echt een teken zijn van zijn liefde.

De parabel van de barmhartige Samaritaan werd door Br. Jimi heel origineel besproken: voor de twee voorbijgangers was de man in nood een dode man, voor de Samaritaan een levende in nood, die juist door de aandacht die de Samaritaan hem gaf, tot het volle leven kwam. Dat is ook onze opdracht: mensen tot het volle leven brengen, ook al lijken ze dood voor de maatschappij. Heel belangrijk is hierbij onze voorbeeldfunctie in de caritas. Anderen moeten in ons die barmhartige Samaritaan ontmoeten en zelf aangesproken voelen om eveneens te groeien in barmhartigheid.

Een tweede element dat hij behandelde, was dit van de gastvrijheid. Wij moeten gastvrij zijn voor hen die ons zogezegd verstoren, en we moeten ons durven afvragen hoe de anderen zich bij ons voelen. Iedere ontmoeting met een andere moet dan ook gemeenschapsvormend zijn en – theologisch uitgedrukt – een afstraling zijn van de gemeenschap die leeft binnen de Heilige Drievuldigheid.

We moeten ons de vraag durven stellen wat vandaag het belangrijkste is: hebben we bijvoorbeeld bij de zorg voor medemensen steeds de uitbouw van instituten nodig? Iedere situatie zal daarover moeten worden afgewogen. De kern moet blijven: aan mensen het volle leven geven, hen herstellen in hun menselijke waardigheid. Professionaliteit blijft een wezenlijk element van onze caritas, maar mag nooit verarmen tot techniciteit wanneer het de band met de liefdevolle grondhouding verliest. Onze zorg moet holistisch zijn, en we mogen gerust bij de vier gekende elementen van de holistische zorg ook de zorg voor de omgeving toevoegen.

Het doel moet steeds zijn dat we een betere plaats creëren voor eenieder die wij ontmoeten. Graag verwijzen we hier naar de 17 duurzame ontwikkelingsdoelen zoals deze door de Verenigde Naties werden geformuleerd, die in onze zorg voor de medemens zeer inspirerend en richtinggevend kunnen zijn. Maar steeds moeten we deze toetsen met onze eigen christelijke visie, steeds moeten ze in lijn zijn met onze eigen identiteit. Het is op deze wijze dat Fracarita International zijn rol van belangenbehartiging moet invullen.

De tijd ontbrak om verder in discussie te gaan met Br. Jimi naar aanleiding van zijn zeer gesmaakte conferentie, want onmiddellijk kwam de volgende spreker aan de beurt, Pater Tomaz Mavric, de algemene overste van de Congregatie van de Missie en de Dochters der Liefde. Het was een waar genoegen om Pater Tomaz bij ons te hebben, en onmiddellijk benadrukte hij het belang van het bundelen van de krachten als Vincentiaanse congregaties.

Voor hem is de Vincentiaanse missie van caritas vooral een missie van totale beschikbaarheid en het blijft ons daarom oproepen tot een dynamische liefde. Voor de H. Vincentius ging het steeds om heiligheid: doorheen een heilig leven het leven van anderen heiligen, en dit doorheen een onvoorwaardelijke liefde. Helemaal in lijn met wat de vorige dagen aan bod kwam, beklemtoonde ook hij het belang van een diep spiritueel leven, als basis van een caritatieve bewogenheid.

Daarna ging hij in op de klemtonen die vanuit de Vincentiaanse beweging aan de verschillende geledingen, groeperingen en congregaties worden voorgesteld als actualisatie van de Vincentiaanse spiritualiteit. De herdenking van 400 jaar charisma van Vincentius was een gelegenheid om een aantal klemtonen te leggen.

• Het belang van het werken rond systemisch veranderen, waarbij men mensen laat inzien wat de reden is van hun armoede en lijden, en hen ook wegen aanbiedt en laat ontdekken om deze oorzaken ten gronde aan te pakken. Onze belangenbehartiging binnen de Verenigde Naties, waar we als grote Vincentiaanse familie moeten samenwerken, kan hierbij een goed middel zijn.
• We blijven het verleden met heel veel dankbaarheid koesteren en we behouden de goede voorbeelden die het ons blijft aanbieden. We bouwen verder op het verleden.
• Een belangrijk aandachtspunt naar aanleiding van de herdenking van 400 jaar charisma was en is een hernieuwde actie voor de thuislozen, waarbij men heel concreet vluchtelingen probeert op te vangen. Alle Vincentiaanse congregaties en groepen werden opgeroepen om in hun eigen omgeving te kijken hoe ze een grotere aandacht kunnen ontwikkelen naar thuislozen toe. In het licht van de problematiek van de vele vluchtelingen is dit een meer dan actueel thema.
• Als Vincentianen worden we opgeroepen om gebruik te maken van de moderne communicatiemiddelen, om zo de cultuur van de caritas ruim te verspreiden. Binnen de Congregatie van de Missie is men daaraan volop aan het werken en Pater Tomaz gaf daarrond een aantal concrete voorbeelden.
• We moeten ook aandurven, ook via deze moderne communicatiemiddelen, een cultuur van roepingen te ontwikkelen. Heel typisch was dat Vincentius eerst niet overtuigd was dat we zelf actie moesten voeren om roepingen te bekomen, maar een grondige lezing van het Evangelie waarbij Jezus oproept te bidden voor arbeiders in de oogst bracht hem een nieuw inzicht. Ook vandaag moeten we bidden voor roepingen en mensen wegen aanbieden om ons charisma te leren kennen. De synode over de jongeren is een goede gelegenheid om dit extra te beklemtonen.
• Binnen de Vincentiaanse familie zijn er verschillende heiligen. We moeten hen beter leren kennen en hun voorbeeld aanbieden aan de wereld en aan de Kerk. Ook hen van wie het proces voor zaligverklaring op weg is mogen we ruim laten kennen. Dit met een knipoog naar onze eigen Stichter.
• In iedere regio moeten we kijken hoe we met de verschillende takken van de Vincentiaanse familie kunnen samenwerken. Zo vroeg Pater Tomaz heel concreet of we als congregatie willen meewerken met het generaal bestuur van de Congregatie van de Missie om ook facilitator te zijn voor de vele Nederlandstalige congregaties die vanuit de Vincentiaanse spiritualiteit zijn gesticht.

De vele vragen die achteraf werden gesteld en de boeiende gedachtenuitwisseling die volgde, vormde een mooie afsluiting van ons kapittelthema. Het was een zegen voor ons generaal kapittel de algemene overste van de Congregatie van de Missie en de Dochters der Liefde als speciale gast in ons midden te hebben. We waren verheugd hem als aandenken van deze samenkomst een relikwie van onze Stichter Vader Triest te mogen aanbieden, wat enorm gewaardeerd werd door Pater Tomaz.

De namiddag werd volledig gewijd aan de gespreksgroepen, om de rijke inhoud van de voormiddagsessies te verwerken.